Hallo wereld!

Welcome to WordPress.com. This is your first post. Edit or delete it and start blogging!

2 december, haar sterfdag alweer 4 jaar geleden

Tsja, alweer 4 jaar. Nadine is dood en blijft dood. Hoe we ons ook inspannen met de stichting de Nadine Foundation en wat we verder allemaal ook doen, niets zal hierin veranderen. We hebben ons rond haar sterfdatum, zoals we inmiddels gewend zijn om te doen, opgesloten in een huisje in een park. Landal Greenparks in Braamt, Achterhoek. Een heerlijk onderkomen in de kou. Het vroor behoorlijk en de wereld was wit, wit, wit. In de nabijheid van een schitterend natuurgebied, tropisch zwembad en sauna. Wanda, Jacqueline en ik hebben ook zitten lezen in het boek Mam, ik bel je zo terug dat Wanda heeft geschreven. Alle gebeurtenissen kwamen weer helder voorbij en dat was op zich goed. Ikzelf ben iemand die geneigd is de moeilijkheden, als het er echt om gaat, weg te drukken. Niet bij stil staan is niet hoeven voelen.

Maar tegelijkertijd ben ik mij ervan bewust dat dit niet goed is. Vroeg of laat kom je behoorlijk op de koffie. Voorbeeld is de Nieuwjaarsbrand in Volendam. Naar ik vernam waren het de mánnen die na deze verschrikkelijke gebeurtenis hun werk ‘gewoon’ door lieten gaan. Sterker nog, zij gingen er juist extra hard tegenaan. Jaren later kwamen velen van hen er achter dat zij niet meer in staat waren om normaal te functioneren. Ik houd er rekening mee dat mij ditzelfde kan gebeuren. Voorlopig gaat het nog wel redelijk, alleen merk ik wel dat mijn korte geheugen vaak te wensen overlaat. Dingen die ik vroeger moeiteloos deed, kosten nu extra moeite. Het zou jammer zijn als ik het werk dat ik zo graag doe, niet meer goed kan doen. Voorlopig is het nog niet zo ver en knok ik door. Gelukkig ligt het soort werk mij erg goed en doe ik het vanuit mijn natuur al redelijk goed, dat helpt. Belangrijk is wel dat ik niet te veel hooi op mijn vork neem bij het runnen van de Nadine Foundation en de st. Dag Herdenken Geweldslachtoffers. Dit heb ik mij voorgenomen.

Mijn uitvaartwerk is nummer één. Daar moet ik van leven en de rest is "liefdewerk, oud papier". Prioriteiten stellen, daar gaat het om. Dat zal ik doen. Mocht het echt niet meer gaan, dan houdt het op. Ik zal het dan maar moeten accepteren.

 

 

Straks, als het 21 december is, kunnen we weer toeleven naar het langer worden van de dagen. Dat vind ik ieder jaar een belangrijk gegeven. Het geeft nieuwe energie. Ook gaan we nog een weekje naar de zon, die we op een Spaans eiland hopen te vinden. Gek eigenlijk dat we hier in Nederland, waar het toch zo vaak lelijk weer is, graag willen wonen. Het zal om de mensen gaan, tenslotte ben ik hier geboren. Maar is het niet veel leuker om in een zonnig land te wonen? Het antwoord ken ik. In 1978-1979 woonde ik op Gran Canaria en ervaarde hoe je je thuisland kunt missen. Daar kan geen zon tegenop. Het is de sfeer en humor van je volk waar je aan gewend bent. Vooral de soort humor is belangrijk. Als ik een grapje maakte, snapten ze mij niet en andersom. Zeker nu, na het verlies van onze lieve Nadine, is het belangrijk om tussen vrienden en familie te verblijven die je begrijpen.

 

2010 is bijna voorbij. Een jaar waarin weer zoveel is gebeurd. Volgend jaar, als Nadine vijf jaar dood is, gaan we op 2 december een groot benefietconcert organiseren in Schouwburg Het Park te Hoorn. De voorbereidingen zijn inmiddels in volle gang. Wie weet zullen artiesten zoals Marco Borsato, Anouk, Ali B, Ilse de Lange en vele anderen hun opwachting maken op deze dag. We gaan het beleven, ze moeten wel nog allen worden gevraagd, maar mochten ze dit toevallig lezen……………………………………

Tot een andere keer, Liefs, Jacques

Bord Nadine vernield

Op zondagochtend, de laatste kermiszondag van 2010, liep ik op de Westersingel, tegenover de Vale Hen. Mijn blik ging, zoals altijd als ik daar loop, richting het anti geweldsbord dat, op de voorgevel van een pandje daar, al langere tijd hangt. Tot mijn schrik constateerde ik dat het bord was verdwenen. Zie foto:

 

Voorgevel pandje aan de Vale Hen, waar het bord van is afgerukt

Vanzelfsprekend ging ik zoeken waar het kon zijn gebleven. Al heel snel had ik succes, het bord lag tegen een bloembak gesmeten, een 50 tal meters verderop. Ik heb het bord, nadat ik van de situatie wat foto’s had gemaakt, opgepakt en mee naar huis genomen. Alles met een gelaten gevoel, als een gemeentewerker die berustend zijn dagelijks werk doet. Maar toch……van binnen voelt het als een aanslag. Iemand heeft Nadine opnieuw kwaad gedaan. Iedere dag keek zij vanaf de overkant mijn richting uit als ik dagelijks mijn hondje uitlaat op de Westersingel en nu is zij er niet meer. Haar afbeelding met de boodschap: "Geweld Eindigt waar Respect begint" hangt er niet meer. Mijn stellige overtuiging dat niemand haar nog een keer kwaad zal doen, lijkt te zijn aangetast. Ik spreek mezelf maar weer toe: "iemand heeft in een bui van vernielzucht niet eens gemerkt dat Nadine op dat bord stond. Hij of zij had behoefte om iets te vernielen en daar hing dan toevallig het bord van Nadine. Het heeft niets met haar van doen". De waarheid zal, zoals zoveel dingen, in nevelen blijven gehuld.

 

 

Bord Nadine tegen de grond gesmeten

 

Thuis aangekomen heb ik een nieuw bord ‘van de plank’ gehaald en ben, gewapend met een spuit siliconenkit, naar de Vale Hen gegaan om het daar te plaatsen. Al doende gingen er allerlei dingen door mijn hoofd. Kon ik Nadine in het echt ook maar terugplaatsen. Van deze borden kan ik er nog wel 1000 laten maken en misschien gebeurt dat in de toekomst ook nog wel, maar de enige echte Nadine………………..het is zo jammer dat zij er niet meer is. Straks, 2 december is het alweer vier jaar geleden dat haar moordenaar haar liet ‘boeten’ voor wat eigenlijk? Omdat ze de relatie met hem had uitgemaakt, is dat reden om iemand te vermoorden?

Nadine is weer terug op de Vale Hen, het bord hangt er trouwens op proef. Mogen we de proef als geslaagd beschouwen???

 

 

 

Bord van Nadine weer terug op de Vale Hen.

Het mobiele kantoor van de Nadine Foundation

Dit is het resultaat van alle inspanningen, meer informatie volgt spoedig.

Zomer 2010

Tijd voor een berichtje in deze Weblog. Zoals iedereen wel ziet, ben ik niet zo’n frequente schrijver van berichten in deze weblog. Eigenlijk is dit vreemd, gezien er zo enorm veel gebeurt in de stichting en ook in ons leven. Het ene project volgt het andere op, hetgeen tot gevolg heeft dat wij een behoorlijk gevuld leven hebben. Welke projecten lopen er op dit moment?

1. Mobiel kantoor (MK) Nadine Foundation
2. Verbeter de buurt
3. Boek ‘Mam, ik bel je zo terug’
4. Anti geweldsborden en posters
5. Nadine OK Run
6. Leer jezelf verdedigen
7. Stop Stalken

1) Het mobiele kantoor van de stichting is een oude caravan die op dit moment in een nieuw jasje wordt gestoken om het de uitstraling te geven van een anti geweldsobject. We gaan het MK inzetten bij diverse gelegenheden waar we een signaal willen afgeven tegen zinloos geweld, maar ook waar we de naam van de Nadine Foundation onder de aandacht van het publiek willen brengen. Je kunt hierbij denken aan stadsfeesten, popconcerten, voetbalwedstrijden en allerlei andere gelegenheden waar veel mensen bijeenkomen. Ook zijn we bijvoorbeeld uitgenodigd om aanwezig te zijn bij de komende "Allerzielen Herdacht" , in november, een soort dodenherdenking, georganiseerd door Yarden. Plaats van handeling: Crematorium Schagerkogge te Schagen. Hiermee geven we ook aandacht aan geweldslachtoffers in het algemeen.

2) Het wordt steeds smeriger in onze eigen buurt door allerlei vuil dat voorbijgangers bewust of onbewust naast de vuilnisbakken gooien. We hebben besloten aan te sluiten bij een landelijk initiatief "Verbeter de buurt". Zie: www.verbeterdebuurt.nl , klik op postcode 1622 en lees wat we doen. Breng ook je stem uit zodat de gemeente Hoorn ook van ons initiatief op de hoogte wordt gebracht.

3) Dit project behelst het boek waaraan Wanda op het moment de laatste hand legt. In september zal de presentatie zijn op een nader bekend te maken plaats en datum. Het wordt een indrukwekkend boek over alles wat er rondom de gruwelijke moord op Nadine is gebeurd. De achtergronden en de tijd daarna. Er zijn inmiddels al een aantal bestellingen binnengekomen. Het boek zal ook in de reguliere boekhandel te koop worden aangeboden. Nog even afwachten.

4) Na de plaatsing van het bord bij de voetbalvereniging Always Forward te Hoorn (de onthulling geschiedde door Ronald Koeman eind vorig jaar) hebben we in en rond Hoorn een aantal anti geweldsborden geplaatst op proef. We ontvangen hier vrij veel reacties op. Inmiddels zijn we met de nieuwe wethouder Michiel Pijl van Hoorn in gesprek om de plaatsingen officiëel te regelen. We wachten op dit moment op een beslissing van de gemeente. Wordt vervolgd.

5) De eerste editie van de Nadine OK Run was een succes. 150 lopers namen op Werelddierendag, 4 oktober 2009 deel aan een goed georganiseerd loopevenement aan de IJsselmeerdijk te Scharwoude. Start en finish is vlak voor de deur van Pannenkoekenhuis Ootje Konkel. De verwachting is dat er voor dit jaar (de datum is: 10-10-10) het dubbele aantal deelnemers aan de start zal verschijnen. De eerste inschrijvingen zijn alweer binnen. Leuk om hier te vermelden is de samenwerking met de Muziekschool Gerard Boedijn uit Hoorn. Zij zullen het parcours op verschillende plaatsen opluisteren met vrolijke muziek. Mooi toch?

6) Al geruime tijd zijn we in contact met Fred Witkamp in verband met het project "Leer Jezelf Verdedigen". Er is een drietal DVD’s uitgebracht waar iemand zichzelf mee kan leren om daar waar dreiging is, zijn of haar Mannetje te staan. De DVD’s zijn professioneel gemaakt en kunnen nuttig zijn om te gebruiken door bijvoorbeeld scholen of individueel door personen die hier behoefte aan hebben. Zie voor meer informatie: www.dvdtegengeweld.nl Fred Witkamp is directeur van een school voor zelfverdediging. Hij draagt de Nadine Foundation een warm hart toe.

7) Tot slot is er ons contact met de meiden van de beweging Stop Stalken. Zij houden zich bezig met het onderhouden van contacten met personen die op dit moment bedreigd worden of dit in het nabije verleden zijn geweest. Het zijn ervaringsdeskundigen, zij weten waar het hier over gaat. Voor een aantal die begeleid worden is dit contact een behoorlijke steun in de rug. Zie: www.stopstalken.nl

Al met al dus een aardig ‘pakketje’. We moeten af en toe even rustig gaan zitten en keuzes maken. Alles tegelijk kan niet en leidt tot niets, maar stap voor stap volgen wij de vorderingen en zijn blij dat Nadines dood niet helemaal voor niets is geweest. Op de hoogte kun je blijven door de berichten te volgen in de media en vanzelfsprekend op de website van de Nadine Foundation: www.nadinefoundation.nl en ook www.nadine-ok-run.nl

Dat is het dan weer voor nu. Het kopje van dit bericht kreeg de naam ZOMER mee en hiermee heb ik willen aangeven dat het lekker warm buiten is en dat, hoe je ook in het leven staat en hoeveel problemen en moeilijke momenten een mens ook mee moet maken, er altijd die prachtige zon is om ons te verwarmen.

Al het goede,

Jacques Beemsterboer

 

10-10-10 voor Nadien !!!

Om iedereen die bij de organisatie van de Nadine OK Run 2009 betrokken is geweest ter afsluiting bij elkaar te krijgen , valt niet mee.

Enthousiast had ik een oproep op de mail geplaatst, maar kennelijk vindt men dat het zo wel goed is. Het werk is gedaan en klaar.

Alles liep ook op rolletjes en zonder enige wanklank, het deelnemersaantal bevredigend, wat moet je dan nog evalueren? Het leven gaat door en iedereen heeft het weer druk met andere zaken. Het is ook goed zo, maar ik had graag iedereen nog even persoonlijk willen bedanken omdat wij het zo enorm waarderen dat de hele groep zich zo voluit heeft ingezet om er een succes van te maken. Wanda, Jacqueline en ik voelen ons goed bij de herinnering aan het geslaagde evenement. Dat is blijkbaar de volle betekenis van het begrip "belangeloos".

 

Vooruitkijken dan maar, naar de volgende editie. De datum is bepaald: zondag, 10 oktober 2010, oftewel:

 

 10-10-10

 

Een aansprekende datum, toch? Hier kunnen we een mooie afiche van maken. Tien rijmt immers op Nadien, dus: 10-10-10 voor Nadien!

Met de kleine groep waarmee we bij elkaar waren hebben we besloten dat er aan de afstanden die er al zijn, eentje zal worden toegevoegd: de 5 km.

Afgaand op geluiden in de wandelgangen, is dit gewenst met name bij mensen die graag voor het goede doel willen meelopen, maar  10 km een bruggetje te ver vinden. Er is voldoende tijd om eens rustig te kijken hoe we dat gaan plooien. Sowieso ben ik benieuwd hoe het volgend jaar allemaal weer zal uitpakken.

De organisatie op zich zal vast makkelijker gaan omdat een aantal stappen al zijn genomen en contacten zijn gelegd. De afgelopen keer moesten we natuurlijk voor alle fundamenten het beton nog storten. Dat ligt nu hard verankerd in de grond en kunnen we er veilig op doorbouwen.

We gaan het allemaal weer beleven, met de medewerking van velen. Heb je ideeën? Laat me het weten: www.nadine-ok-run.nl Groet, Jacques Beemsterboer

 

Nadine OK Run, een succes!

Hallo Lopers, Lezers en overige bezoekers van deze weblog,

 

De Nadine OK Run, is achter de rug. Best spannend en stressy om zo’n evenement te organiseren, maar wat geeft het achteraf een berg voldoening.

Mooi om op terug te kijken hoe zoveel mensen belangeloos in actie waren om samen een compleet loopcircus uit de grond te stampen. Van bovenaf de IJsselmeerdijk had ik een schitterend uitzicht over het voorplein van Pannenkoekenhuis Ootje Konkel, op zich al een aansprekende locatie. Het geheel zag er allemaal professioneel uit. De firma Indrukmakers uit Hoorn had gezorgd voor een heel mooi finishdoek:

 

Finishdoek Nadine OK Run. Foto: Theo Mes

 

Ongeveer 150 hardlopers liepen gespannen door elkaar heen, in afwachting van het startschot dat door de zus van Nadine, Jacqueline, werd gegeven.

Bouke Pitstra, in Noord-Holland geen onbekende speaker bij loopevenementen, kondigde de start aan en "PANG", daar gingen ze in één groot, lang lint eerst in zuidelijke richting. Aansluitend was er de start van de Kidsrun. Een vijftiental kinderen van verschillende leeftijden streden om de eer om als eerste, na 2 kilometer gelopen te hebben, aan de beloofde pannenkoek te beginnen. Ik stond naar al deze activiteiten te kijken en kon, ondanks het verdriet om het verlies van Nadine, alweer twee en een half jaar geleden, alleen maar blij zijn. Blij om de enthousiaste medewerking van zovelen om het evenement op poten te zetten en de positieve energie die er in de lucht hing. Het zonnetje deed hierbij natuurlijk ook haar werk, de dag ervoor had het nota nog gestormd en geregend. 

 

Lang lint van lopers langs de IJsselmeerdijk. Foto: Theo Mes

 

Muziek en het gezellige gebabbel van Bouke vulde de ruimte en gaf gezelligheid op het plein. De razende reporter van Radio 501 liep tussen de aanwezigen rond en vroeg betrokkenen het hemd van het lijf. Vandaag was de uitzending en hij heeft er een mooie reportage van gemaakt, die nog vaker te beluisteren zal zijn: www.radio501.nl. Vooraf aan de loop had ik het parcours voorzien van kilometersbordjes. Ik weet uit eigen ervaring dat lopers het belangrijk vinden om te weten welke afstand men inmiddels heeft afgelegd tijdens het lopen, dus had ik deze bordjes geplaatst. Er was een waterpost bij start en finish, hetgeen inhield dat de lopers gemiddeld iedere 5 km drinken konden bemachtigen. Op drie plaatsen op het parcours werden foto’s gemaakt welke te zien zijn op de site van de loop: www.nadine-ok-run.nl en die van de Loopgroep Hoorn: www.loopgroephoorn.nl. We willen allen die hebben bijgedragen aan het welslagen van deze eerste editie van de Nadine OK Run, heel hartelijk bedanken. Niemand hoeft er aan te twijfelen dat er volgend jaar en de jaren daarna een nieuwe Nadine OK Run zal worden georganiseerd. Met vriendelijke groet, Jacques.